روزگار غریب

و چه روز 1ی است

اشک نیز در پس چشمان ، خشکیده است

و درد میهمانی نرفتنی است.

و چه 1 غریبی است

صداقت بیگانه ترین کلام است

راستی در زندانی مخوف

در پس دیوارهایی چنان قطور

از نظرها و اندیشه ها پنهان است

و چه روزگار غریبی است

شجاعت در پشت تملق، سنگر گرفته است .

چه روزگار غریبی است

بر ساحل هستن و بودن و دم بر نیاوردن .

کفتاران را ببین که چه سخت

دم از صداقت و روبهان دم از شجاعت میزنند

دل ادمی میگیرد

زاین غبار جان فرسا